هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و احساسات خود نسبت به معشوق می‌گوید و از تفاوت‌ها و تضادهای بین خود و معشوق شکایت می‌کند. او عشق معشوق را بلند و صبر خود را پست می‌داند، روی معشوق را زیبا ولی خوی او را بد توصیف می‌کند، و از مستی چشم‌های معشوق در حالی که خودش می‌خواره است، تعجب می‌کند. در نهایت، از این که لب‌هایش برای بوسیدن معشوق به دست اوست، سؤال می‌پرسد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات مانند 'می‌خواره' و 'مستی' ممکن است نیاز به درک بیشتری از مفاهیم بزرگسالی داشته باشند.

شماره ۱۱ - عشق تو بلند و صبر من پست چرا

عشق تو بلند و صبر من پست چرا
روی تو نکو و خوی تو کست چرا ۱

می خواره منم دو چشم تو مست چرا
پیش تو لبم بوس تو بر دست چرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - هر شیر که بود مرغزاری شاها
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - در حبس مرنج با چنین آهن ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.