هوش مصنوعی:
شاعر از روزگار سخت و بخت ناگوار خود مینالد و احساس میکند که زمانه علیه او شمشیر کشیده و بختش او را به پایینترین حد رسانده است. او همچنین از غفلت و بیخبری خود شکایت دارد و احساس میکند که مرگ به او نزدیک شده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و ناامیدی ممکن است برای برخی از گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۷۹ - با من چو زمانه تیر در شست گرفت
با من چو زمانه تیر در شست گرفت
از بالا بخت من ره پست گرفت ۱
از غفلت چون فلک مرا مست گرفت
جای ملک الموت مرا دست گرفت ۲
از بالا بخت من ره پست گرفت ۱
از غفلت چون فلک مرا مست گرفت
جای ملک الموت مرا دست گرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - امروز جهان بهار از ایران ملکست
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - آنی شاها که جز سخا کیش تو نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
