هوش مصنوعی:
متن شعری است که از طبیعت و عناصری مانند ابر، فاخته و لاله برای بیان احساسات غمگین و دلتنگی استفاده میکند. شاعر از جدایی و نالههای سحرگاهی سخن میگوید و حس اندوه و دوری از یار را منتقل میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری و مفاهیم عمیقتر مانند جدایی و اندوه، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۷۲ - این ابر چراست روز وشب چشم تو تر
این ابر چراست روز وشب چشم تو تر
وی فاخته زار چند نالی به سحر ۱
ای لاله چرا جامه دریدی در بر
از یار جدایید چو مسعود مگر ۲
وی فاخته زار چند نالی به سحر ۱
ای لاله چرا جامه دریدی در بر
از یار جدایید چو مسعود مگر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - پیوست فلک با من پیکار دگر
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - اکنون که شدی به بتکده عاشق زار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
