هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از مخاطب میخواهد از عمر تلفشده، کارهای بیفایده، جان آلوده و گذشته و آینده نامعلوم بترسد. این ابیات به نوعی هشدار و پند اخلاقی دربارهی ارزش زمان و پاکی روح است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل هضم نباشد.
شماره ۱۹۳ - ای سود و زیان عمر فرسوده بترس
ای سود و زیان عمر فرسوده بترس
در کار بدرمان تو بیهوده بترس ۱
تا بوده شدی ز جان آلوده بترس
از بوده بیندیش وز نابوده بترس ۲
در کار بدرمان تو بیهوده بترس ۱
تا بوده شدی ز جان آلوده بترس
از بوده بیندیش وز نابوده بترس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - خورشید رخا وصل تو جویم همه روز
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - ای یار چو صبر هیچ یاری مشناس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
