هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از طبع و اندیشه خود سخن میگوید و بیان میکند که اگر طبعش به او ندهد، خود خواهد گرفت. همچنین، از آتش اندیشه خود به عنوان درمان یاد میکند و تأکید میکند که اگر فرمانش را نبرند، درون آنها خواهد زد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۲۲۱ - ای طبع بده ور ندهی بستانم
ای طبع بده ور ندهی بستانم
آن مایه که گرد کرده ای من دانم ۱
ای آتش اندیشه چو من درمانم
اندر تو زنم گر نبری فرمانم ۲
آن مایه که گرد کرده ای من دانم ۱
ای آتش اندیشه چو من درمانم
اندر تو زنم گر نبری فرمانم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - من در عدم از جود تو موجود شدم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - ای غمزه تو کآشفته بنیاد دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
