هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج درونی خود میگوید که مانند آتش و آب او را میسوزاند و غرق میکند. او از بیخوابی شبانه رنج میبرد و میترسد که مرگ، مانند چراغی، پایان زندگی او باشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد درونی، بیخوابی و ترس از مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۲۶۲ - از آتش دل همیشه اندر تابم
از آتش دل همیشه اندر تابم
وز اشک دو دیده غرقه اندر آبم ۱
در آتش و آب خواب شب کی یابم
ترسم چو چراغ مرگ باشد خوابم ۲
وز اشک دو دیده غرقه اندر آبم ۱
در آتش و آب خواب شب کی یابم
ترسم چو چراغ مرگ باشد خوابم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - گر حور بود بدان که نازش نکشم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
