هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از قضا و تقدیر به عنوان تیشهای که به زندگی او ضربه میزند یاد میکند و بیان میکند که هیچ شاخهای از بیشهی وجودش تاب مقاومت ندارد. او از اندیشیدن به جهان به عنوان پیشهی خود سخن میگوید و تأکید میکند که کسی طاقت اندیشههای عمیق او را ندارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۹۶ - آنکو گوید هست قضا تیشه من
آنکو گوید هست قضا تیشه من
یک شاخ نتابد زدن از بیشه من ۱
اندیشه شده ست از جهان پیشه من
کس را نبود طاقت اندیشه من ۲
یک شاخ نتابد زدن از بیشه من ۱
اندیشه شده ست از جهان پیشه من
کس را نبود طاقت اندیشه من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - با خود گفتم که من عیال تو شدم
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
