هوش مصنوعی:
شاعر از ناتوانی در آرامش و خوابیدن به دلیل تنگی و محدودیتها مینالد و آرزو میکند جایی را ببیند که در آن فراخی و گشایش وجود دارد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۸ - در سمجی چون توانم آرامیدن
در سمجی چون توانم آرامیدن
کز تنگی آن نمی توان خسبیدن ۱
یارب که همی به چشم خواهم دیدن
جایی که در او فراخ بتوان دیدن ۲
کز تنگی آن نمی توان خسبیدن ۱
یارب که همی به چشم خواهم دیدن
جایی که در او فراخ بتوان دیدن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
