هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از خداوند میخواهد که به او دلی آرام و صبور در مدح و ستایش پادشاه (خسرو) عطا کند. او از تنگیجای و سختیهای زندگی شکایت دارد و از خداوند طلب درمان و آرامش میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان کهن و سبک شعاری کلاسیک، فهم آن را برای گروههای سنی پایینتر دشوار میکند.
شماره ۳۶۱ - بر شعر مرا دلیست ای بار خدای
بر شعر مرا دلیست ای بار خدای
در مدح و ثنای خسرو مدح آرای ۱
می بترکدم دل اندرین تنگی جای
از بهر خدای را دوایی فرمای ۲
در مدح و ثنای خسرو مدح آرای ۱
می بترکدم دل اندرین تنگی جای
از بهر خدای را دوایی فرمای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۰ - ای ابر ز بحر تا هوایی شده ای
گوهر بعدی:شماره ۳۶۲ - ای غم سختی تو ای دل از غم نرمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
