هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، زیبایی، و دلبستگی سخن میگوید. او با استفاده از استعارههایی مانند بلبل و گل، یوسف و مصر، و زلف و تاری، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم صوفیانه مانند خرقه و ناموس صوفی دارد. شاعر در نهایت با امیدواری و شادی به پایان میرسد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و واژگان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۵ - ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
خرمّا آن دل که دلداریش هست ۱
خرقه ناموس صوفی برکشید
زان که بر هر موی زنّاریش هست ۲
یوسف حسن تو را در مصر دل
بر سر هر کو خریداریش هست ۳
من نه تنها بسته زلف توام
صد چو من بسته به هر تاریش هست ۴
نرگس مستت چه خوش منظر گلی ست
لیکن اندر هر مژه خاریش هست ۵
بنده ام طوطی گفتار ترا
زانکه الحق طرفه گفتاریش هست ۶
شاد و خندان می رود ابن حسام
غالبا امید دیداریش هست ۷
خرمّا آن دل که دلداریش هست ۱
خرقه ناموس صوفی برکشید
زان که بر هر موی زنّاریش هست ۲
یوسف حسن تو را در مصر دل
بر سر هر کو خریداریش هست ۳
من نه تنها بسته زلف توام
صد چو من بسته به هر تاریش هست ۴
نرگس مستت چه خوش منظر گلی ست
لیکن اندر هر مژه خاریش هست ۵
بنده ام طوطی گفتار ترا
زانکه الحق طرفه گفتاریش هست ۶
شاد و خندان می رود ابن حسام
غالبا امید دیداریش هست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴ - مرا درد تو دایم هم نشین است
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - دلبری دارم که دل در بند زلف و خال اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
