هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا از معشوق و ویژگی‌های او مانند قد بلند، ابروی کمانی، و خط زیبا ارائه می‌دهد. همچنین، شاعر از درد فراق و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و از طعن مردم شکایت دارد. در انتها، شعر به توصیف گریه‌های عاشقانه و اشک‌های خونین می‌پردازد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۶۲ - تاقامت چو سرو تو بالا کشیده اند

تاقامت چو سرو تو بالا کشیده اند
درچشمم آن خیال چه رعنا کشیده اند ۱

دامن کشان به باغ گذر کن که سرو را
دامن ز رشک قد تو در پا کشیده اند ۲

نقش خیال ابروی شوخ کمان وشت
برکارگاه حسن چه زیبا کشیده اند ۳

مستوفیان کشور خوبی چو خطّ تو
حرفی دگر به دور قمر ناکشیده اند ۴

کارم به جان وکارد سوی استخوان رسید
از بس زبان طعن که در ما کشیده اند ۵

این مردمان دیده ی خونین سرشک من
هردم زگریه رخت به دریا کشیده اند ۶

ابن حسام لؤلؤ نظم خوشاب تو
چون رشته در حمایل جوزا کشیده اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱ - خرم تر از رخت به چمن گل نیافتند
گوهر بعدی:غزل ۶۳ - دل اگر رود ز حریم کوی تو ای صنم به کجارود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.