هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس دلتنگی و فراق از معشوق است. شاعر از احمد دلخسته میپرسد که در غیاب او چگونه است و خود را مانند پروانهای بیقرار توصیف میکند که بدون معشوق سرگردان است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد.
رباعی ۹۳ - ای احمد دلخسته تو با ما چونی
ای احمد دلخسته تو با ما چونی
وای تازه گل خّرم رعنا چونی ۱
ما بی تو چو پروانه ز بی پروایی
ای چشم و چراغ ما تو بی ما چونی ۲
وای تازه گل خّرم رعنا چونی ۱
ما بی تو چو پروانه ز بی پروایی
ای چشم و چراغ ما تو بی ما چونی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۲ - ای روشنی دیده بینا چونی
گوهر بعدی:رباعی ۹۴ - ای جان اثری ز مظهر خاک بجوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
