رباعی ۱ - قاضی پسرش در رمضان خورد شراب رباعی ۲ - ای خلعت فاستقم ببالای تو راست رباعی ۳ - بالای خوشت به سرو می ماند راست رباعی ۴ - در خانه تو مزاج مرزنگوش است رباعی ۵ - اسرار غم عشق بگنجینه ماست رباعی ۶ - آن رفته ز چشم و مانده در دل چونست رباعی ۷ - عنبر اثری ز فضله خامه توست رباعی ۸ - خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت رباعی ۹ - ایام نشاط و شادمانی بگذشت رباعی ۱۰ - فریاد که آن یار پسندیده برفت رباعی ۱۱ - زادی که ره دراز می باید رفت رباعی ۱۲ - دائم ز ولایت ولی خواهم گفت رباعی ۱۳ - بلبل ز پی گل غزلی تر می گفت رباعی ۱۴ - در خانه خود به کمترین مایه قوت رباعی ۱۵ - ای کعبه مقصود دل من کویت رباعی ۱۶ - ای هزل تمام هیچ و هازل همه هیچ رباعی ۱۷ - تیر تو هلاکت بداندیش تو باد رباعی ۱۸ - لاله زدم باد صبا می خندد رباعی ۱۹ - لاله به کرشمه بر چمن می خندد رباعی ۲۰ - صافی جهان چو نیست می ساز به درد رباعی ۲۱ - نوک قلمت که مشک از او می بارد رباعی ۲۲ - ز آن درد که آن دیده روشن دارد رباعی ۲۳ - لطفت همه کارهای او نیکو کرد رباعی ۲۴ - در شست تو چون کمان خمیدن گیرد رباعی ۲۵ - اغیار چو از میان کناری گیرد رباعی ۲۶ - ایام گل است و ابر نم می ریزد رباعی ۲۷ - مشک از سر زلف آن صنم می ریزد رباعی ۲۸ - خوی از سر زلف آن صنم می ریزد رباعی ۲۹ - شب نیست که آهم به ثریا نرسد رباعی ۳۰ - بیچاره حسود بی بصر خواهد شد رباعی ۳۱ - چون خواجه نظام در چنان محرم شد رباعی ۳۲ - چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد رباعی ۳۳ - چشم سیهت که فتنه خواب آمد رباعی ۳۴ - گر چه به قلم کام بسی دانی راند رباعی ۳۵ - آنکس که طریق مدح و ذمّ می داند رباعی ۳۶ - تا عارض چون آتشت افروخته اند رباعی ۳۷ - جانهای رسل براس و عین آمده اند رباعی ۳۸ - آنها که شراب را حکیمانه خورند رباعی ۳۹ - با قد تو سرو سرفرازی نکند رباعی ۴۰ - آن کس که عمل به جز مجازی نکند رباعی ۴۱ - خواهی که به کام دشمنانت نکنند رباعی ۴۲ - ای دُرّ گران مایهٔ دریای وجود رباعی ۴۳ - بر عارض چون گل تو سنبل بدمید رباعی ۴۴ - آن پیر که جنبشی ازو می آید رباعی ۴۵ - تیر تو چو شست کابلی بگشاید رباعی ۴۶ - آن سنبل تر چو بر لب آب آید رباعی ۴۷ - تیر دگران اگر زره بگشاید رباعی ۴۸ - یا بوی تو از باد صبا می‌آید رباعی ۴۹ - این باد معنبر ز کجا می آید رباعی ۵۰ - گویند همایی به هوا می آید رباعی ۵۱ - ابر آمد و بر روی هوا می گرید رباعی ۵۲ - با نغمه داوود کمانچه نزنید رباعی ۵۳ - ای دست نشان قلمت لؤلؤ تر رباعی ۵۴ - ای دست امید ما به لطف تو دراز رباعی ۵۵ - گر پیر شدم دلم جوانست هنوز رباعی ۵۶ - ای باد نشان کوی دلدار بپرس رباعی ۵۷ - بیداری شبهای من از اختر پرس رباعی ۵۸ - ماییم و هزار گونه خودکامی خویش رباعی ۵۹ - بنشست به ناز سرو در دامن باغ رباعی ۶۰ - سرو آمد و بنشست به رعنایی باغ رباعی ۶۱ - ای ماه گرفته روی آن ماه دریغ رباعی ۶۲ - هر چند که یار پارسا باشد گرگ رباعی ۶۳ - در مانده به چنگ شیر و دندان پلنگ رباعی ۶۴ - نور تو که در سینه نهان بد چو هلال رباعی ۶۵ - ای قطره ز دریا برسیدی به کمال رباعی ۶۶ - آنها که ببسته اند چون رشته طبل رباعی ۶۷ - بلبل بنشست باز بر منبر گل رباعی ۶۸ - بشکفت شکوفه باز چون خرمن گل رباعی ۶۹ - تیسیر ز فَسر سخنت یافت نظام رباعی ۷۰ - بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم رباعی ۷۱ - تا نرگس یار لاله گون می بینم رباعی ۷۲ - از خرمن جود خوشه ای می خواهم رباعی ۷۳ - ماییم که بی هیچ غمی دم نزنیم رباعی ۷۴ - گر موی تو را مشک خطا می گویم رباعی ۷۵ - تا من صفت عارض او می گویم رباعی ۷۶ - از خاک جهان به زرق رستن نتوان رباعی ۷۷ - اکنون که وداع می کنی مسکین من رباعی ۷۸ - خود نیست کسی دگر تبهکار چو من رباعی ۷۹ - ای روضه برون آی رسول ثقلین رباعی ۸۰ - جانیست مرا و نیست اندر خور تو رباعی ۸۱ - ای قامت دلکش تو سرمایه سرو رباعی ۸۲ - ای روضه بگو ابوالبشر آدم کو رباعی ۸۳ - در دست و دوا هست طبیب من کو؟ رباعی ۸۴ - اکنون که نماند مایه حشمت و جاه رباعی ۸۵ - چون خامه تو سیاه سازد جامه رباعی ۸۶ - ای خواجه چه گویم چو نیی فرزانه رباعی ۸۷ - از چار بلا که دور باد از خانه رباعی ۸۸ - از نشو و سحاب شد زمین سبزه نمای رباعی ۸۹ - ای مرگ چه گویم که چه ها ساخته ای رباعی ۹۰ - ای صبح ندانم که چه در یافته ای رباعی ۹۱ - نازکتر از آبی تو نه از آب و گلی رباعی ۹۲ - ای روشنی دیده بینا چونی رباعی ۹۳ - ای احمد دلخسته تو با ما چونی رباعی ۹۴ - ای جان اثری ز مظهر خاک بجوی رباعی ۹۵ - گر چه به تصور از خود آگاه شوی رباعی ۹۶ - گر تیر به جانب فلک بگشایی رباعی ۹۷ - ای باد صبا غالیه سا می آیی رباعی ۹۸ - در دست مرض گرچه زبون می آیی رباعی ۹۹ - ای ابر پر آب بر هوا می پویی رباعی ۱۰۰ - ای روشنی دیده بینا که تویی