خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود مینالد و از دلآزردگی و دوری از آرزوهایش سخن میگوید. او با توصیف حالات خود مانند روی زرد و روان آزاردهنده، احساسات عمیق غم و اندوه را بیان میکند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و روانشناختی است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات درد و رنج نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک مناسب دارد.
شمارهٔ ۲۰ - مقطع
آوخ ! آوخ ! وای وای و درد درد!
دل ز درد آزاد داری روی زرد ۱
از رخ زردم روان و ز دل روان
وز روان زی دل روان آزار و درد ۲
دور دارد آرزوی دل ز دور
وز دو وردم دور دارد آن دو ورد ۳
دل ز درد آزاد داری روی زرد ۱
از رخ زردم روان و ز دل روان
وز روان زی دل روان آزار و درد ۲
دور دارد آرزوی دل ز دور
وز دو وردم دور دارد آن دو ورد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱ - خطاب بپادشاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
