بخش ۱۳۵ - در مذمت آنان که همت ایشان بتمام مصروف شراب است و طعام

خواجه را بین که از سحر تا شام
دارد اندیشه شراب و طعام ۱

شکم از خوشدلی و خوشحالی
گاه پر می کند گهی خالی ۲

فارغ از خلد و ایمن از دوزخ
جای او مزبله ست یا مطبخ ۳

کار او بهر نفس پروردن
روز و شب ریدن است و یا خوردن ۴

معده فاسد ز اشتهای دروغ
می دهد تیز و می زند آروغ ۵

زین دو باد عفن ز طبع کثیف
داد بر باد نقد عمر شریف ۶

بس که زد معده بر دماغش دود
روزن عقل شد بر او مسدود ۷

شهرت بطن کان بود بطنه
تذهب بالذکاء و الفطنه ۸

چون شود پر ز نان و آب شکم
گردد از سینه علم و دانش کم ۹

خود چه دانش بود در آن سینه
که بود جای شهوت و کینه ۱۰

ور بود دانشی ز جهل کم است
زانکه از بهر فرج یا شکم است ۱۱

دانش خویش را چو خرج کند
بهر شهوات بطن و فرج کند ۱۲

هر که را بنگری ز دشمن و دوست
قیمت او به قدر همت اوست ۱۳

هر که را همت آن بود که مدام
رودش در درون شراب و طعام ۱۴

قیمت او اگر بیفزاید
آن بود کز درون برون آید ۱۵

چه ازین زشتتر بود به جهان
که طفیل شکم کنی دل و جان ۱۶

دل و جان بهر آب و نان خواهی
عقل و دین بهر انی و آن کاهی ۱۷

همت تو همه شکم باشد
هر چه غیر از شکم عدم باشد ۱۸