بخش ۱۴۸ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی و جنة عرضها السموات و الارض

اصل جنات جنت الذات است
عرضها الارض و السماوات است ۱

ارض چه بود، حقایق اعیان
مستقر در نشیمن امکان ۲

آسمان چه صفات یا اسما
متأثر ز حکم شان اشیا ۳

بود اعیان باسرها و صفات
مندمج در نخست رتبه ذات ۴

وحدت صرف و هستی ساذج
بود اینها همه در او مدرج ۵

امتیازی و اختلافی نه
اتفاقی و ائتلافی نه ۶

ذات خود را چو کرد بر خود عرض
عرضش این آسمان شد و این ارض ۷

هم درآمد به کسوت اسما
هم برآمد به صورت اشیا ۸

لیک در علم خویش نی در عین
بود در علم مندمج کونین ۹

باز دیگر چو عرض کرد آغاز
کرد ارض و سمای دیگر ساز ۱۰

ارض شد ملک و آسمان ملکوت
هر دو در تحت سطوت جبروت ۱۱

شاید چو بار نخست در دومین
عرض او عین آسمان و زمین ۱۲

هر چه در غیب ذات باطن بود
در شهادت ظهور کرد و نمود ۱۳

آنچه در وی تجرد و تأثیر
گشت ظاهر شد آسمان و اثیر ۱۴

آسمانی ولیک روحانی
نه هیولانی و نه جسمانی ۱۵

وانچه آمد مخالف ارواح
ارض اجساد باشد و اشباح ۱۶

طبقات است آن زمین و ازان
باشد اطباق آسمان جهان ۱۷

ذات حق را که جنت آیین است
عرضهاالارض و السما این است ۱۸

چون عیان شد ز غیب قدس قدم
عرضش این هر دو شد نه بیش و نه کم ۱۹