خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن داستان یک پاره‌دوز فقیر در شهر ری را روایت می‌کند که با وجود فقر و سختی‌های زندگی، به خانواده‌اش عشق می‌ورزد و در آغاز سال نو با حیل مختلف برای آن‌ها میوه می‌آورد. او پس از تقسیم میوه‌ها، به خانواده‌اش پند می‌دهد که قناعت پیشه کنند و از آز و آرزوهای بی‌پایان بپرهیزند. در پایان، او خود را مانند خاکی زیر پای فقر می‌داند که توانایی بیشتری برای بهبود زندگی ندارد.

رده سنی: 14+ متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی عمیق مانند فقر، قناعت و مسئولیت‌پذیری است که درک آن‌ها برای کودکان دشوار است. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر پیچیده باشد.

پاره دوزی بود در اقصای ری
مطمئن بر پاره دوزی رای وی

با خمیده پشتی از بار عیال
داشت مشتی طفلکان خردسال

بود بر دلق معاش خویشتن
روز و شب از پاره دوزی وصله زن

چون رسیدی میوه های سال نو
خاطرش بودی به هر میوه گرو

سوی اهل خود به صد گونه حیل
آمدی هم جیب ازان پر هم بغل

پیش ایشان ریختی آن را دلیر
تا بخوردندی همه زان میوه سیر

بعد ازان گفتی که ای افتادگان
بر فراش محنت و غم زادگان

گر فتد صد بار ازین میوه به چنگ
جمله را اینست طعم و بوی و رنگ

ترک آز و آرزومندی کنید
طبع را مایل به خرسندی کنید

من چو خاکم زیر پای فقر پست
بیش ازینم برنمی آید ز دست

«جامی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir