بخش ۲۸ - حکایت سلیمان علیه السلام و بلقیس که از مقام انصاف سخن گفته اند

بود بلقیس و سلیمان را سخن
روزی اندر کشف سر خویشتن ۱

هر دو را دل بر سر انصاف بود
خاطر از رنگ رعونت صاف بود ۲

گفت شاه دین سلیمان از نخست
گر چه بر من ختم ملک آمد درست ۳

در نیاید روز و شب کس از درم
تا من از اول به دستش ننگرم ۴

کو چه تحفه بهر من آرد به کف
کش فزاید پیش من عز و شرف ۵

بعد ازان بلقیس از سر نهفت
زد دم و از حال خویش این نکته گفت ۶

کز جهان بر من جوانی نگذرد
کاندر او چشمم به حسرت ننگرد ۷

در دلم ناید که ای کاش این جوان
بودیم دمساز جان ناتوان ۸

این بود حال زنان نیک خوی
از زن بدخو نشاید گفت و گو ۹

خواجه فردوسی که دانی بخردش
بر زن نیک است نفرین بدش ۱۰

کی زن بدگونه نیک آیین بود
پیش نیکان در خور نفرین بود ۱۱