هوش مصنوعی:
در این متن، یک خروس تاجدار به عنوان مؤذنی دانا و وقتشناس توصیف شده که برخلاف دیگران از گذشت وقت نمیهراسد. سپس از جایگاه بلند او در گذشته سخن به میان میآید و اشاره میکند که شهوت و نفس او را به پستی کشانده است. اگر بر نفس خود غلبه میکرد، به جایگاه والایی در ریاض قدس و همدمی با خروس عرش میرسید.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی نیاز دارد. همچنین، بحث دربارهی شهوت و نفس ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
بخش ۵۳ - حکایت خروس و مؤذن
با خروس آن تاجدار سرفراز
آن مؤذن گفت در وقت نماز ۱
هیچ دانا وقت نشناسد چو تو
وز فوات وقت نهراسد چو تو ۲
با چنین دانایی ای دستانسرای
کنگر عرشت همی بایست جای ۳
ماکیانی چند را کرده گله
چند گردی در ته هر مزبله ۴
گفت بود اول مرا پایه بلند
شهوت نفسم بدین پستی فکند ۵
گر ز نفس و شهوتش بگذشتمی
در ته هر مزبله کی گشتمی ۶
در ریاض قدس محرم بودمی
با خروس عرش همدم بودمی ۷
آن مؤذن گفت در وقت نماز ۱
هیچ دانا وقت نشناسد چو تو
وز فوات وقت نهراسد چو تو ۲
با چنین دانایی ای دستانسرای
کنگر عرشت همی بایست جای ۳
ماکیانی چند را کرده گله
چند گردی در ته هر مزبله ۴
گفت بود اول مرا پایه بلند
شهوت نفسم بدین پستی فکند ۵
گر ز نفس و شهوتش بگذشتمی
در ته هر مزبله کی گشتمی ۶
در ریاض قدس محرم بودمی
با خروس عرش همدم بودمی ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۵۲ - نصیحت کردن حکیم سلامان را
گوهر بعدی:بخش ۵۴ - جواب گفتن سلامان حکیم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
