بخش ۵ - مناجات دوم متضمن اشارت به آنکه حقیقت حق وجود صرف است و هستی مطلق جل ذکره و عم بره

ای علم هستی ما با تو پست
نیست به خود هست به تو هر چه هست ۱

ذات تو هم هستی و هم هست کن
هست کن عالم نوی و کهن ۲

هست تویی هستی مطلق تویی
هست که هستی بود الحق تویی ۳

هر چه نه هستی به سرای مجاز
باشدش البته به هستی نیاز ۴

آنچه نه محتاج به کس هستی است
بر همه کس زانش زبردستی است ۵

نام و نشانت نه و دامن کشان
می گذری بر همه نام و نشان ۶

پست و بلند از کرمت بهره مند
با تو یکی نسبت پست و بلند ۷

با همه چون جان به تن آمیزناک
پاک ز آلایش ناپاک و پاک ۸

چشم مشبه ز جمال تو کور
عقل منزه ز کمال تو دور ۹

ناقه تنزیه چو تنها فتاد
پای ز معموره به صحرا نهاد ۱۰

حادی تشبیه چو محمل براند
رفت به معموره و در گل بماند ۱۱

ای ز تو معموره و صحرا همه
بود تو هم بی همه هم با همه ۱۲

در تو نیند این دو صفت جز به هم
چون ننمایند تجاوز به هم ۱۳

هست ز تنزیه تو تشبیه تو
نیست جز این غایت تنزیه تو ۱۴

نور بسیطی و غباریت نی
بحر محیطی و کناریت نی ۱۵

نیست کناریت ولی صد هزار
گوهرت از موج فتد بر کنار ۱۶

موج تو بود آن که شدی جلوه گر
در خود و بر خود به هزاران صور ۱۷

در تتق ذات تو هر سر که بود
روی در آیینه علمت نمود ۱۸

صورتشان عکس نما شد ز ذات
ذات ز تکرار صور شد ذوات ۱۹

انجمن جمع همه عالم است
رونق آن انجمن از آدم است ۲۰

با تو خود آدم که و عالم کدام
نیست ز غیر تو نشان غیر نام ۲۱

گر چه نمایند بسی غیر تو
نیست درین عرصه کسی غیر تو ۲۲

کیست به پیدایی تو در جهان
مانده ز پیدایی خویشی نهان ۲۳

تو همه جا حاضر و من جا به جای
می زنم اندر طبلت دست و پای ۲۴

چون فتم از پای مرا دستگیر
انت نصیری و الیک المصیر ۲۵