بخش ۳۹ - مناجات در اشارت به آنکه حقیقت ورع اعراض است از ماسوی الله و طلب تحقیق به مقام زهد

ای به خود خوانده ورع وزران را
رغم بر حرص و طمع لرزان را ۱

دید غیر تو حرام است حرام
ورع از ترک حرام است تمام ۲

نیست اهل ورع آن مانده ز راه
کش به غیر تو کند دیده نگاه ۳

هر که از غیر تو شد بیگانه
ورع اینست و دگر افسانه ۴

هر درختی که نه بارش ورع است
رسته از دانه حرص و طمع است ۵

میوه ور کن ز ورع جامی را
ببر از میوه وی خامی را ۶

غره دولت او سلخ مکن
طعم آن میوه بر او تلخ مکن ۷

بر وی آن میوه چنان شیرین دار
که شود در دو جهان شیرین کار ۸

از دلش رغبت دنیا کم کن
زان اساس ورعش محکم کن ۹

سازش از مال جهان مایل زهد
تاکشد رخت به سر منزل زهد ۱۰