بخش ۴۵ - مناجات در توجه به مقام صبر بعد از تحقق به مقام فقر

ای به سویت همه را روی نیاز
چشم لطف تو به روی همه باز ۱

عاشقان کشته سودای تواند
داغ بر دل به تمنای تواند ۲

درد دم بر دم تو همدمشان
داغ بی مرهم تو مرهمشان ۳

رسته از خود ز پرستندگیت
خواجگی یافته از بندگیت ۴

خرقه فقر و فنا پوشیده
در ره صدق و صفا کوشیده ۵

گردن افراخته از طوق سگی
کرده در راه وفا تیز تگی ۶

بنده جامی که سگ ایشان است
همچو ایشان ز وفاکیشان است ۷

در کمند تو فتاده ست به بند
خالی از داغ سگانش مپسند ۸

بست از خوان غنا دیده خویش
استخوانی نهش از فقر به پیش ۹

صبر بر فقر و فناش آیین کن
تلخی صبر بر او شیرین کن ۱۰