بخش ۶۱ - ندبه حکیم پنجم

به دانای پنجم چو نوبت فتاد
زبان با سکندر بدینسان گشاد ۱

که ای برده رنج سرای سپنج
بسی جمع کرده به هم مال و گنج ۲

دریغا که بیهوده شد رنج تو
نشد مرهم رنج تو گنج تو ۳

به کف سودی از گنج و مالت نماند
به گردن ازان جز وبالت نماند ۴

به پشت تو از گنج رنج گران
سبکبار راحت ازان دیگران ۵