بزم زهره

تو ای آتشین زهره کز تابناکی
فروزان کنی بزم چرخ کهن را ۱

برون افکنی از پی دلفریبی
از آن نیلگون جامه، سیمینه تن را ۲

به روی تو زان فتنه شد خاطر من
که ماننده ای روی معشوق من را ۳

ز روشنگرانت شبی انجمن کن
بیفروز از چهره آن انجمن را ۴

یکی بزم افلاکی و خسروانی
که در خور بود زهره چنگ زن را ۵

چو آراستی محفل آسمانی
بخوان سوی بزمت من و ماه من را ۶