هوش مصنوعی:
شاعر از چشمان خود که از گریه خون میبارد میگوید و گل لاله را به رنگ سرخ آن تشبیه میکند. در پاسخ، اشاره میشود که تمام خون از چشمانش نریخته، بلکه اشکهای او باعث سرخی صورتش شده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به خون و اشک ممکن است برای مخاطبان کمسال نامناسب باشد.
شماره ۱۷ - گفتم چشمم ز بس کزو خون آید
گفتم چشمم ز بس کزو خون آید
از لاله برنگ و سرخی افزون آید ۱
گفت آنهمه خون نبد که بیرون آمد ؟
کز رنگ رخم اشک تو گلگون آید ۲
از لاله برنگ و سرخی افزون آید ۱
گفت آنهمه خون نبد که بیرون آمد ؟
کز رنگ رخم اشک تو گلگون آید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - از بوسه تو مرده با روان تانی کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
