شماره ۱ - من گفت نیارم که تو ماهی صنما شماره ۲ - از مشک نگر که لاله بنگاه گرفت شماره ۳ - شنگرف چکانیده ترا بر شکرست شماره ۴ - بشکفته گلیست بر رخ فرخ دوست شماره ۵ - ابروت به زه کرده کمان آمد راست شماره ۶ - چون میگذرد کار چه آسان و چه سخت شماره ۷ - آفاق بپای آه ما فرسنگیست شماره ۸ - گفتم صنما دلم ترا جویانست شماره ۹ - گل بر رخ تست و چشم من غرقه بآب شماره ۱۰ - کی عیب سر زلف بت از کاستن است شماره ۱۱ - آن رلف که او ببوی مرز نگوشست شماره ۱۲ - معشوقۀ خانگی بکاری ناید شماره ۱۳ - جام از لب تو گونۀ مرجان گیرد شماره ۱۴ - زلف تو کمندیست همه حلقه و بند شماره ۱۵ - تا نسرائی سخن دهانت نبود شماره ۱۶ - آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد شماره ۱۷ - گفتم چشمم ز بس کزو خون آید شماره ۱۸ - از بوسه تو مرده با روان تانی کرد شماره ۱۹ - ای ماه سخنگوی من ای حور نژاد شماره ۲۰ - حوارت نخوانم که ترا عار بود شماره ۲۱ - از مشک حصار گل خود روی که دید شماره ۲۲ - بت گونه از آن بت حصاری گیرد شماره ۲۳ - چون نار رخی از نور پر مایه که دید شماره ۲۴ - رخسار ترا لاله و گل بار که داد شماره ۲۵ - چون باد بر آن زلف عیبری گیرد شماره ۲۶ - تا در دو جهان قضای معبود بود شماره ۲۷ - شاه حبش است زلفت ای بدر منیر شماره ۲۸ - ای سرو روان و بار آن سرو قمر شماره ۲۹ - سیمین بر تو سنگ بپوشد بسمور شماره ۳۰ - آمد بر من که ؟ یار . کی ؟ وقت سحر شماره ۳۱ - ای شب نکنی اینهمه پرخاش که دوش شماره ۳۲ - چون بگشائی به خنده آن چشمۀ نوش شماره ۳۳ - خورشید خراسان و خدیو زابل شماره ۳۴ - هم غالیه زلفینی و هم سیم اندام شماره ۳۵ - سه چیز ببرد از سه چیز تو وصال شماره ۳۶ - گفتم صنما پیشۀ تو ؟ گفت : ستم شماره ۳۷ - خوش خو دارم بکار ، بدخو چکنم شماره ۳۸ - بفروختمت سزد بجان باز خرم شماره ۳۹ - ای دل ز وصال تو نشانی دارم شماره ۴۰ - شبها چو ز روز وصل او یاد کنم شماره ۴۱ - بر آتش هجر عمری ار بنشینم شماره ۴۲ - ای دل چو بغمهای جهان درمانم شماره ۴۳ - راز تو ز بیم خصم پنهان دارم شماره ۴۴ - گفتم که چرا چو ابر خونبارانم شماره ۴۵ - گفتم که چه نامی ای پسر؟ گفتا: غم شماره ۴۶ - من صورت تو بدیده اندر دارم شماره ۴۷ - باید که تو اینقدر بدانی به یقین شماره ۴۸ - دیدار بدل فروخت نفروخت گران شماره ۴۹ - سیب و گل و سیم دارد آن دلبر من شماره ۵۰ - در عشق تو پای کس ندارد جز من شماره ۵۱ - بگرفت سر زلف تو رنگ از دل تو شماره ۵۲ - آمد به سمرقند شه از رغم عدو شماره ۵۳ - ای تیره شده آب بجوی تو ز تو شماره ۵۴ - وز دست همی در گذرد کارم ازو شماره ۵۵ - با روز رخ تو گرچه ای دوست چو ماه شماره ۵۶ - آیا که مرا تو دستگیری یا نه شماره ۵۷ - چون مهره بروی تخته نردیم همه شماره ۵۸ - گفتم چشمم کرد بزلف تو نگاه شماره ۵۹ - از چهره و حسنشان همی تابد ماه شماره ۶۰ - منگر تو بدو تا نشود دلت از راه شماره ۶۱ - ای ماه بروی لاله رنگ آمده ای شماره ۶۲ - ای روی تو چشم حسن را بینایی شماره ۶۳ - رخ پاکتر از ضمیر صادق داری شماره ۶۴ - گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی شماره ۶۵ - خوبی ز رخ تو بر گرفته است پری شماره ۶۶ - ای کاش من آن دو زلف عنبر برمی شماره ۶۷ - شمشاد قد و نوش لب و عاج بری شماره ۶۸ - بر لاله ز مشگ زلف را گاه زدی شماره ۶۹ - چون بر پائی بسرو سیمین مانی شماره ۷۰ - بر شست دو زلف حلقه بست آوردی شماره ۷۱ - بر زلف مگر تهمت ناحق داری شماره ۷۲ - اندر شکن زلف مرا بشکستی شماره ۷۳ - بر چهرۀ خوبت آفرین کرده کسی شماره ۷۴ - فریاد کنم زان سر زلف تو بسی شماره ۷۵ - ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابی شماره ۷۶ - گر زلف ترا رخ تو منزل نشدی شماره ۷۷ - از حور بتی چون تو نزاید پسری