هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف میکند. از جملهی این تصاویر میتوان به مقایسهی زلف معشوق با نقوش بلور و لب او با طوطی اشاره کرد. همچنین، شاعر بیان میکند که زیبایی معشوق به حدی است که میتواند مردگان را از گور بیرون آورد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'مرده بر آرد از گور' ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب یا ترسناک باشد.
شماره ۲۹ - سیمین بر تو سنگ بپوشد بسمور
سیمین بر تو سنگ بپوشد بسمور
زلفت بشبه همی کند نقش بلور ۱
ای با لب طوطیان و با کشی گور
حسن تو همی مرده بر آرد از گور ۲
زلفت بشبه همی کند نقش بلور ۱
ای با لب طوطیان و با کشی گور
حسن تو همی مرده بر آرد از گور ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - ای سرو روان و بار آن سرو قمر
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - آمد بر من که ؟ یار . کی ؟ وقت سحر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.