هوش مصنوعی:
شاعر از شبهایی میگوید که به یاد روزهای وصال معشوقش میافتد و از غم فراق فریاد میزند. او نگران است که مبادا مرگ به او فرصت ندهد تا دوباره روز وصال را ببیند و دلش شاد شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفهوم مرگ و نگرانیهای وجودی، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۴۰ - شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز بروز وصل دل شاد کنم ۲
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز بروز وصل دل شاد کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - ای دل ز وصال تو نشانی دارم
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - بر آتش هجر عمری ار بنشینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
