خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، زیبایی طبیعت در فصل خزان توصیف شده است. شاخههای درختان مانند سیم سفید و برگها مانند زرّ زرد میشوند، اما با وجود زردی بوستان، روی خدایگان (احتمالاً اشاره به چهرهی معشوق یا شخصی محترم) سرخ و زیبا باقی میماند.
متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۷ - چون سیم سفچه شاخ درختان جویبار
چون سیم سفچه شاخ درختان جویبار
چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان
گر بوستان بباد خزان زرد شد رواست
اندی که سرخ ماند روی خدایگان
چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان
گر بوستان بباد خزان زرد شد رواست
اندی که سرخ ماند روی خدایگان
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - از آرزوی روی گل و روی دوستان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - دریا گر آن بود که بدو در گهر بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
