شماره ۸۹ - ای شاد ز تو خلق و تو از دولت خود شاد

ای شاد ز تو خلق و تو از دولت خود شاد
دنیا به تو آراسته و دین به تو آباد ۱

ایزد همه آفاق تورا داد سراسر
حقّا که سزاوار تو بود آنچه تو را داد ۲

معلوم شد از تیغ تو هم نصرت و هم فتح
موجود شد از طبع تو هم دانش و هم داد ۳

در شرع به شمشیر تو شد سوخته بِدعَت
در ملک به فرمان تو شد کاسته بیداد ۴

از لشکر تو هست به روم اندر آسیب
وز خنجر تو هست به شام اندرْ فریاد ۵

با فر تو و فتح تو در مشرق و مغرب
از فر جم و فتح سکندر که‌ کند یاد ۶

قفلِ در فتنه است وکلیدِ در روزی
در رزم سر تیغت و در بزم کفِ راد ۷

تا آتش تیغ توببرد آب مخالف
در خاک شد آن‌کس‌که بُد اندر سر او باد ۸

بس آهن و پولاد که از حَزمِ تو شد موم
بس موم‌ که از عزم تو شد آهن و پولاد ۹

بس حِصن‌ که شاهان بگشودند به ده سال
بخت تو کمر بست و به یک ساعت بگشاد ۱۰

بس خصم‌که پای از سر خط تو برون برد
چون دید سر تیغ تو از پای درافتاد ۱۱

یکساله فتوح تو ز هفتاد فزون است
سال تو هنوز آمده بر نیمهٔ هفتاد ۱۲

گر عدل به هشتاد کند عمر بزرگان
پس عدل تو عمر تو کشد بر صد و هشتاد ۱۳

ای درکف پیمانت دل حاضر و غایب
ای بر خط فرمانت سر بنده و آزاد ۱۴

آن کیست که دل درکف پیمان تو نَسپَرد
وان کیست که سر بر خط فرمان تو ننهاد ۱۵

گرچه خرد استاد همه آدمیان است
از دولت و اقبال خرد را تویی استاد ۱۶

حکمت چو عروس است و عطای تو چوکابین
رای تو چو مَشّاطه و جود تو چو داماد ۱۷

بنشین به خوشی شاد که اقبال تو داری
تو شاد به اقبال و همه خلق به تو شاد ۱۸