شماره ۱۰۶ - بتی کاو نسبت از نوشاد دارد

بتی کاو نسبت از نوشاد دارد
دلم هر ساعت از نو، شاد دارد ۱

به روی خویش کوی و برزن من
چو لعبت‌ خانهٔ نوشاد دارد ۲

به صورت هست نیکوتر ز ‌شیرین
مرا عاشق‌تر از فرهاد دارد ۳

بر آن بت هست مادر زاد عشقم
که این بت حسن مادر زاد دارد ۴

رخ او هست چون بغداد و چشمم
نشان دجلهٔ بغداد دارد ۵

به‌ سرخی چهرهٔ او ارغوان است
به گرد ارغوان شمشاد دارد ۶

به نرمی سینهٔ او پرنیان است
به زیر پرنیان پولاد دارد ۷

بر آن عاشق نیارد کرد بیداد
که او مهر امیر راد دارد ۸

معین دولت سلطان عادل
که طبع پاک و دست راد دارد ۹

سپهداری که اندر لشکر خویش
هزاران گرد چون کشواد دارد ۱۰

به رای پاک خویش آزادگان را
ز بند روزگار آزاد دارد ۱۱

به رزم اندر ز سهم هیبت خویش
همه فولاد دشمن لاد دارد ۱۲

بدان ماند که تیغ آب رنگش
فروغ آزر خرّاد دارد ۱۳

چو کفّار از تف دوزخ مخالف
ز تَفّ تیغ او فریاد دارد ۱۴

زمانه سال عمر هر تنی را
اگر هفتاد اگر هشتاد دارد ۱۵

ولیکن سال عمر دادبک را
صد و هفتاد ره هفتاد دارد ۱۶

امیرا خانهٔ مجد و مروت
ز عقل و عدل تو بنیاد دارد ۱۷

کسی کاو دین و داد و دانش آموخت
دل و طبع تو را استاد دارد ۱۸

زعدل و جود نوشِروان و حاتم
هر آنکس کاو حدیثی یاد دارد ۱۹

کجا عدل تو و جود تو بیند
حدیث هر دو یکسر باد دارد ۲۰

همه ساله معزی در مدیحت
قلم چون حکم تو نَفّاذ دارد ۲۱

ز شعر آورد نزد تو عروسی
که از اقبال تو داماد دارد ۲۲

همیشه تا هوا سردی و گرمی
ز ماه بهمن و خرداد دارد ۲۳

بنای عمر تو آباد داراد
که عمرت دین و ملک آباد دارد ۲۴