هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا از معشوق و ویژگی‌های ظاهری او مانند زلف سیاه و خط ابرو ارائه می‌دهد. شاعر از تأثیرات عشق و زیبایی معشوق بر عاشقان و عاقلان سخن می‌گوید و از درد و شادی ناشی از این عشق یاد می‌کند. همچنین، در پایان از یادآوری معشوق و غم ناشی از فراق او صحبت می‌شود.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۶ - آن زلف نگر بر آن بر و دوش

آن زلف نگر بر آن بر و دوش
وان خط سیه بر آن بناگوش ۱

هر دو شده پیش ماه و خورشید
مانندهٔ حاجبان سیه‌پوش ۲

بی‌گرمی و بی‌فروغ آتش
چون عنبر و مشک‌دوش بر دوش ۳

آن داده به عاشقان غم و درد
وین برده زعاقلان دل و هوش ۴

سنبل خط و لاله رخ نگاری است
آن ماه سمنبر گل آغوش ۵

از سنبل اوست نوش من زهر
وز لالهٔ اوست زهر من نوش ۶

گویند که یادکن مر او را
واندر غم او مباش خاموش ۷

گویم‌که به حیله چون‌کنم یاد
آن را که نکرده‌ام فراموش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵ - دی نگاری دیدم اندر راه چون بدر منیر
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.