شماره ۱ - بیار آنچه دل ما به یکدگر کشدا شماره ۲ - ماهرویا ز غم عشق نگه دار مرا شماره ۳ - موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را شماره ۴ - شب نماید در صفت زلفین آن بت روی را شماره ۵ - ز عشق لاف تو ای پیر فوطه پوش خطاست شماره ۶ - حلقه‌های زلف جانان تا سراندر سرزده است شماره ۷ - مرا نگارا با روی تو چه جای غم است شماره ۸ - خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیدست شماره ۹ - گر تو پنداری که رازم بی‌تو پیدا نیست هست شماره ۱۰ - ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ زردشت شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد شماره ۱۲ - امروز بت من سر پیکار ندارد شماره ۱۳ - امروز بتم تیغ جفا آخته دارد شماره ۱۴ - مرا گذر به‌سوی کوی یار باید کرد شماره ۱۵ - مشک نقاب قمر خویش ‌کرد شماره ۱۶ - ترکی ‌که همی بر سمن از مشک نشان ‌کرد شماره ۱۷ - سرو روان چو کوه به کردار ماه کرد شماره ۱۸ - بنده بودن تورا سزا باشد شماره ۱۹ - رفت یار و غمی ز یار بماند شماره ۲۰ - عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند شماره ۲۱ - دام که بر لاله و عنبر نهند شماره ۲۲ - جز تو مرا یار و غمگسار نشاید شماره ۲۳ - سر بر خط عشق تو نهادیم دگربار شماره ۲۴ - آن شب که مرا بودی وصل تو به‌ کف بر شماره ۲۵ - دی نگاری دیدم اندر راه چون بدر منیر شماره ۲۶ - آن زلف نگر بر آن بر و دوش شماره ۲۷ - ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش شماره ۲۸ - ای داده روی خوب تو خورشید را نظام شماره ۲۹ - خبرت هست که در آرزوی روی توام شماره ۳۰ - بس‌که من دل را به‌دام عشق خوبان بسته‌ام شماره ۳۱ - از غم عشقت نگارا دیده پرخون‌کرده‌ام شماره ۳۲ - مشکن صنما عهد که من توبه شکستم شماره ۳۳ - تا دلم بستدی ای ماه و ندادی دادم شماره ۳۴ - دلم را یاری از یاری ندیدم شماره ۳۵ - کرانه گیرم تا خود ز عشق باز کنم شماره ۳۶ - اگر یگانه شوی با تو دل یگانه‌کنم شماره ۳۷ - صنما ما ز ره دور و دراز آمده‌ایم شماره ۳۸ - ای پسر ما دل ز تو برداشتیم شماره ۳۹ - جانا کجا شدی‌ که ز بهر تو غم خوریم شماره ۴۰ - تا دل بود ای دلبر تا جان بود ای جانان شماره ۴۱ - به شب از داغ هجر تو نمیدانم غنود ای‌جان شماره ۴۲ - بربود روزگار تو را از کنار من شماره ۴۳ - بار دیگر باز گرم افتادم اندر کار او شماره ۴۴ - جانا جفا نکردم هرگز به جای تو شماره ۴۵ - عمری گذاشتم صنما در وفای تو شماره ۴۶ - ای خوبتر ز یوسف ز این خوبتر مشو شماره ۴۷ - کی نهم روی دگرباره بر آن روی چو ماه شماره ۴۸ - ای آفتاب یغما ای خَلُّخی نژاده شماره ۴۹ - سنبل است آنکه تو از لاله برانگیخته‌ای شماره ۵۰ - ختنی‌وار رخ خوب بیاراسته‌ای شماره ۵۱ - آن روی به نیکویی خورشید جهانستی شماره ۵۲ - بامدادان راست‌ گو تا رخ‌ کرا آراستی شماره ۵۳ - گر یار نگارینم در من نگرانستی شماره ۵۴ - نگارا تو دلبند و زیبا نگاری شماره ۵۵ - کافر بچه‌ای سنگدل آوردهٔ غازی شماره ۵۶ - بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی شماره ۵۷ - آن‌ که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی شماره ۵۸ - آن صنم‌ کاندر دو لب تنگ شکر دارد همی شماره ۵۹ - ای ترک، ز بهر تو دلی دارم و جانی شماره ۶۰ - دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنی شماره ۶۱ - آه ازین کودکان مشکین موی