شماره ۱۶ - عزیزکرد مرا در محل عز و قبول

عزیزکرد مرا در محل عز و قبول
ظهیر دولت شاه و شهاب دین رسول ۱

چنان شنید زمن شعر کاحمد مختار
شنید وحی ز روح‌الامین به وقت نزول ۲

چو در ستایش او لفظ من مکرر شد
لَطَف نمود و ز تکرار من نگشت ملول ۳

کجا ملول شود صاحبی که گاه سخن
بود ز خاطر او نفع را فروع و اصول ۴

ایا ستوده کریمی که فضل‌گویان را
ز شکر مکرمت توست فصلها ز فصول ۵

کمال فضل تو داری و من به مجلس تو
چو فضل خویش نمایم بود کمال فضول ۶

اگر هزار زبانم بود به جای یکی
ستایش تو یکی از هزار کیف اقول ۷

چو کرد طبع لطیفت قبول شعر مرا
سزد که رای شریفت دهد نشان قبول ۸

تو بشت آل بتولی و هست نایب من
به مجلس تو خداوند شمع آل بتول ۹