هوش مصنوعی: این شعر در مدح و ستایش یک شاه بخشنده است که درویش را با جود و کرم خود توانگر کرده است. شاعر خود را به موسی تشبیه می‌کند که در تاریکی شب نشانه‌ای از روشنی می‌جست و در نهایت به رسالت رسید. شاعر بیان می‌کند که قادر به شکرگزاری کامل از شاه نیست و همواره با دل و جان به مدح او می‌پردازد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۳ - ای شاه عطا بخش که بخشنده‌تر از تو

ای شاه عطا بخش که بخشنده‌تر از تو
چشم فلک پیر ندیدست جوانی ۱

درویش به‌درگاه تو بشتافتم امروز
جود تو مرا کرد توانگر به‌ زمانی ۲

شد قصهٔ من قصهٔ موسی‌که همی جست
از روشنی اندر شب تاریک نشانی ۳

در آخر شب‌ گشت‌ کلیمی و رسولی
در اول شب بود کلیمی و شبانی ۴

من شکر توگفتن نتوانم به‌تمامی
گر بر تن من‌گردد هر موی زبانی ۵

همواره مدیح تو سگالم به‌دل و جان
کز بهر مدیح تو دلی دارم و جانی ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲ - ای بار خدایی که خداوند جهانی
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - مرا از پی خدمت شاه باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.