شماره ۱۷۸ - صبر ما از دوستان ناممکن است

صبر ما از دوستان ناممکن است
آشکارا و نهان ناممکن است ۱

عشق بی تشنیع و بی تکلیف نیست
ور طمع داری همان ناممکن است ۲

هیچ رحمش نیست بر فریاد من
خود رقیب مهربان ناممکن است ۳

گرملامت رفت بر من گر جفا
عاشقی(بی) این آن ناممکن است ۴

ورنه بار عشق بایستی کشید
احتمال از ناتوان ناممکن است ۵

گر کسی را طاقت تسلیم نیست
از قضا کردن کران ناممکن است ۶

چون عصای موسی اژدرها شدن
چوب دست هر شبان ناممکن است ۷

آرزومندم ولی پیرانه سر
اتصالم با جوان ناممکن است ۸

عاشقی، مستی ، ز دنیا فارغی
چون نزاری در جهان ناممکن است ۹

جان جان ها چیست جام جان فزا
زندگی بی جان جان ناممکن است ۱۰