شماره ۵۷۵ - از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد

از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد
یا ز آن ز دست رفته عنانم که می دهد ۱

یارم ز دست رفت به دستانِ روزگار
از دستِ روزگار امانم که می دهد ۲

از من به گوشِ او که رساند حکایتی
مُزدش به خیر باد زبانم که می دهد ۳

تحسینِ اشکِ دّرِ یتیمم که می کند
انصافِ چشم ِاشک فشانم که می دهد ۴

تا شرح دادمی به قلم قصّۀ فراق
کاغذ به دستِ جان و جنانم که می دهد ۵

تا از طبیبِ درد بپرسم دوایِ دل
تسکینِ اضطراب ندانم که می دهد ۶

ای کاش دانمی ز که نالم کجا روم
دادِ نزاری از که ستانم که می دهد ۷