شماره ۹۶۸ - ضرورت است جدایی ز دل ستان کردن

ضرورت است جدایی ز دل ستان کردن
به خویشتن که تواند وداع جان کردن ۱

مرا قبول نمی باشد ارکسی گوید
که خو زهم دم دیرینه وا توان کردن ۲

چه خوش ترست علی رغم جان دشمن را
نظر به روی دل آرای دوستان کردن ۳

عذاب دوزخ اهل دل ار بدانی نیست
مگر مفراقت یار مهربان کردن ۴

بگویمش که دوا چیست هر که می خواهد
که رو به دوست کند پشت بر جهان کردن ۵

مرا مگوی که بستان خوش است و بلبل مست
خموش باز نمی باشد از فغان کردن ۶

غنیمت است تو باری برو که خاطر ما
نمی رود به تماشای بوستان کردن ۷

کسی رود به تفرج که رغبتش باشد
نظر به یاسمن و باغ و ارغوان کردن ۸

هزار بار بگفتم نزاریا که سفر
نه کار توست نباید که امتحان کردن ۹

مجال زور نباشد به لاف گاه قوی
خطاست دست به سر پنجه در میان کردن ۱۰