شماره ۹۷۸ - گر باز میسّر شودم رویِ تو دیدن

گر باز میسّر شودم رویِ تو دیدن
جان پیش کشم تا به کی از جور کشیدن ۱

طاقت برسیده‌ست ز طوفانِ فراقم
فریاد ز من وز تو به فریاد رسیدن ۲

بر من چه ملامت اگرم طاقتِ آن نیست
کز کوی تو باید به سفر راه بریدن ۳

گویند که چون یارِ تو بسیار توان یافت
آری همه جا هست بباید طلبیدن ۴

سهل است بریدن سرِ عشّاق به شمشیر
لیکن نتوانند ز احباب بریدن ۵

رویی دگرم نیست به جز راه سپردن
کاری دگرم نیست به جز دست گزیدن ۶

خون خوردن و جان کندن و دل‌سوخته بودن
سهل است بر امیدِ ملاقات تو دیدن ۷

بی‌روی‌ تو آرام نمی‌بودم و اکنون
خرسندم از آوازه‌ی نامِ تو شنیدن ۸

خوش باش نزاری که ز عشّاق خوش آید
نالیدن و بر دل زدن و جامه دریدن ۹

چون بی‌دل و بی‌هوشی اگر می نخوری به
آتش به همه حال برآید ز دمیدن ۱۰