شماره ۴۱ - از بس که تنم ز آتش دل بگداخت

از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
نتوان تنم از شمع همی باز شناخت ۱

زین بیش مرا مسوز جانا که چو شمع
هر شب تنی از موم نمی شاید ساخت ۲