خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و لطف معشوق سخن میگوید و تأثیر آن را بر زندگی خود توصیف میکند. چشمش را به صدفی تشبیه میکند که مرواریدهای گرانبها (اشکها) را در خود جای داده است. همچنین، مردمک چشم سیاهش را به کاسهای تشبیه میکند که در دور غم معشوق، دلش را به دریا تبدیل کرده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۸۷ - عشق تو ز لطفها که با ما کردست
عشق تو ز لطفها که با ما کردست
چشمم صدف لؤلؤ لالا کردست ۱
وین مردمک چشم سیه کاسۀ من
در دور غم تو دل بدریا کردست ۲
چشمم صدف لؤلؤ لالا کردست ۱
وین مردمک چشم سیه کاسۀ من
در دور غم تو دل بدریا کردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - گر افتدم آن ماه شبی مست بدست
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
