خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از شبهای پر از ناله و زاری خود میگوید و بیان میکند که حتی خوابدیدگان نیز از صدای او بیدار میشوند. سپس اشاره میکند که اگر کسی از حال او بیخبر است، این بیخبری نشاندهندهی بیماری روحی آن فرد است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از مضامین مانند درد عشق و تنهایی برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۳۲ - بس که بشب مرا خروش و زاریست
بس که بشب مرا خروش و زاریست
در دیدۀ خفتگان ز من بیداریست ۱
گر چشم ترا ز حال من نیست خبر
آن بی خبری او هم از بیماریست ۲
در دیدۀ خفتگان ز من بیداریست ۱
گر چشم ترا ز حال من نیست خبر
آن بی خبری او هم از بیماریست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - در خدمت تو گر تن من برپایست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - تا ظن نبری که در نکوئیت شکیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
