شماره ۱۶۰ - غافل بودم که یار بر ما بگذشت

غافل بودم که یار بر ما بگذشت
چون برق برهگذار بر ما بگذشت ۱

نادیده رخش تمام تا چشم زدیم
چون راحت روزگار بر ما بگذشت ۲