هوش مصنوعی:
شاعر از غفلت خود در گذر سریع یار و فرصتها میگوید و آن را به برق و راحت روزگار تشبیه میکند که ناگهان میگذرد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی در شعر وجود دارد که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۰ - غافل بودم که یار بر ما بگذشت
غافل بودم که یار بر ما بگذشت
چون برق برهگذار بر ما بگذشت ۱
نادیده رخش تمام تا چشم زدیم
چون راحت روزگار بر ما بگذشت ۲
چون برق برهگذار بر ما بگذشت ۱
نادیده رخش تمام تا چشم زدیم
چون راحت روزگار بر ما بگذشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - از بحر کف تو چون برامد تیغت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
