هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و فداکاریهای بیثمر خود سخن میگوید و بیان میکند که چگونه عشقش همه چیز را از او گرفته است. او احساس میکند که در هر سخنی، عشقش را باد با خود میبرد و هیچ نشانی از آن باقی نمیماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و اندوهآور است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل شعرهای کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد.
شماره ۱۹۹ - ای داده مرا جان و جوانی بر باد
ای داده مرا جان و جوانی بر باد
دادم ز پی تو سوزیانی بر باد ۱
در هر سخنی چو باد می آویزی
تا چون سخنم همی نشانی برباد ۲
دادم ز پی تو سوزیانی بر باد ۱
در هر سخنی چو باد می آویزی
تا چون سخنم همی نشانی برباد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - پیوسته مرا چون تو بتی در بر باد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - خورشید غلام آن رخ مه وش باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
