هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای شاعرانه، زیبایی چهره معشوق را توصیف میکند. او میگوید وقتی صورت معشوق در آسمان نمایان میشود، ماه از حسادت میشکند. همچنین، شاعر از رنگهای زرد و خشک برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۱۷ - عکس رخ تو چون بر فلک می افتد
عکس رخ تو چون بر فلک می افتد
مه در دویی خویش بشک می افتد ۱
رخسارۀ لعل بر رح زردم نه
کان رنگ برین رنگ خشک می افتد ۲
مه در دویی خویش بشک می افتد ۱
رخسارۀ لعل بر رح زردم نه
کان رنگ برین رنگ خشک می افتد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - زلفت که زروی باز پس می افتد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
