خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این شعر به توصیف گلهایی میپردازد که با شادی و طرب میخندند و گویی رازی در این خنده نهفته است. شاعر اشاره میکند که این گلها با برگهای زرینشان بر جهان میخندند و گویی از رازهای نهفته در طبیعت آگاهند.
مفاهیم شعر ساده و قابل درک برای نوجوانان است، اما ممکن است برای درک عمیقتر معانی استعاری و زیباییشناختی آن، کمی تجربه و بلوغ فکری لازم باشد.
شماره ۲۲۶ - گل راز طرب همه دهان می خندد
گل راز طرب همه دهان می خندد
گویی ز برای چه چنان می خندد؟ ۱
آری همه کار کش ببرگست ز زر
زان خفت ستان و بر جهان می خندد ۲
گویی ز برای چه چنان می خندد؟ ۱
آری همه کار کش ببرگست ز زر
زان خفت ستان و بر جهان می خندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۵ - مشک تو نقاب ارغوان می گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۷ - گل در مه روزه همچنان می خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
