هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از غم و فراق و خدمت بیچشمداشت سخن میگوید. او بیان میکند که تا زمانی که جان در بدن دارد، به خدمتگزاری ادامه خواهد داد و همچون صراحی (ظرف آب) که بر دوش میگیرند، وفادار خواهد ماند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۶۲ - دل خوی فراقفای غم خوردن کرد
دل خوی فراقفای غم خوردن کرد
در بندگیت هر چه توان کردن کرد ۱
تا داشت رگی در تن و خونی در رگ
خدمت چو صراحی برگ گردن کرد ۲
در بندگیت هر چه توان کردن کرد ۱
تا داشت رگی در تن و خونی در رگ
خدمت چو صراحی برگ گردن کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - بی روی تو صبر ازین فزون نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - یارم ز جفا هیچ رها کرد؟ نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
