هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و رنجی میگوید که به قصد او برمیخیزد و باعث میشود دشمنانش از درونش برخیزند. سپس توصیف میکند که چگونه دلش با خنده جان را از گلو برمیآورد و جان با رقص از بدنش جدا میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین غمانگیز نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸۴ - شمعم که چو غم بقصد من برخیزد
شمعم که چو غم بقصد من برخیزد
صد خصم مرا ز خویشتن برخیزد ۱
دل خنده زنان برآورد جان ز گلو
جان رقص کنان از سر تن برخیزد ۲
صد خصم مرا ز خویشتن برخیزد ۱
دل خنده زنان برآورد جان ز گلو
جان رقص کنان از سر تن برخیزد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - باز این چشمم چه فتنه می انگیزد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - مشکین خطی از بعب تو بر می خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
