هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و دلبستگی شدید خود به معشوق سخن میگوید. او احساس میکند که جانش با یاد معشوق آرام میگیرد و وجودش مانند چنگی است که با آواز معشوق به لرزه درمیآید. شاعر همچنین اشاره میکند که سخنانش مانند گوهرهای ارزشمند هستند و از معشوق میخواهد که ببیند چگونه این سخنان به سوی او بازمیگردند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و معنایی این شعر ممکن است به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.
شماره ۳۲۰ - بر یاد تو جان من چو دمساز آمد
بر یاد تو جان من چو دمساز آمد
چون چنگ همه رگم بآواز آمد ۱
پیش سخنت حدیث گوهر کردم
بنگر تو که چون بروی من باز آمد ۲
چون چنگ همه رگم بآواز آمد ۱
پیش سخنت حدیث گوهر کردم
بنگر تو که چون بروی من باز آمد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - در زرم چوکس تو بآواز آمد
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - انگام سحر باد صبا می آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
