خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از یار خود سخن میگوید که مانند سوارکاری به میدان میرود و از دوست و دشمن، جان و دل میستاند. هنگامی که او شمشیر خود را میگرداند، نه دوست را رها میکند و نه دشمن را باقی میگذارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و حماسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند جنگ و شمشیر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۲۶ - یارم چو سوار سوی میدان راند
یارم چو سوار سوی میدان راند
از دشمن و دوست جان و دل بستاند ۱
و آنجا که چو غمزه تیغ در گرداند
نه دوست رها کند نه دشمن ماند ۲
از دشمن و دوست جان و دل بستاند ۱
و آنجا که چو غمزه تیغ در گرداند
نه دوست رها کند نه دشمن ماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۵ - ای باد صبا ، بخاک پایت سوگند
گوهر بعدی:شماره ۳۲۷ - ایّام بر آنست که تا بتواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
